Woensdag 8 april. Nelson - Portland. 72 km.
We zitten om half tien op de fiets voor een mooie fietstocht naar Portland. De route is heuvelende door een mooi gevarieerd landschap. Het is vandaag jas aan, jas uit, af en toe een buitje dus. De laatste paar fietsdagen hadden we niet altijd even veel zin maar vandaag vinden we het weer leuk op de fiets. Rustige weg maar wel veel vrachtautos volgeladen met boomstammen, op weg naar de haven in Portland. Niet zo gek want we zijn de afgelopen dagen en ook vandaag weer door een bosrijk gebied, veel dennenbomen, gefietst.
Portland ligt aan de kust, een redelijk grote plaats, 10.000 inwoners, met een grote vrachthaven. Het is fijn om na een paar dagen binnenland de zee weer te zien. We nemen wederom een cabin op de camping. Zolang er cabins beschikbaar zijn zetten wij waarschijnlijk de tent niet meer op, kamperen is niet echt aangenaam meer.
Donderdag 9 april. Portland. 28 km.
Vanochtend na het ontbijt naar de VVV gelopen voor nadere info over een scenic drive naar de vuurtoren en gelijk maar een kop koffie in het stadje gedronken aan de 'boulevard'. Koffie met uitzicht op de haven. Daarna op de fiets gestapt voor de scenic drive. Halverwege de tocht naar de vuurtoren nog een wandeling gemaakt door 'the enchanted forest'. Een leuke wandeling van een uurtje, wel veel trappen, met mooie uitzichten op zee, door een oud dicht bos/struikgewas. Even later langs de weg nog een enchedna, een soort grote stekelvarken, gezien.
Bij de vuurtoren was een leuk theehuis dus eerst een kop thee en toen de vuurtoren plus omgeving bewonderd. Terug in Portland nog even langs de botanische tuin gefietst waar o.a. een dahliatuin is. De dahlia's staan in bloei dus dat was een mooi gezicht.
Het was een leuke ontspannen dag vandaag, jammer dat we de zon niet gezien hebben.
donderdag 9 april 2015
Mount Gambier -Nelson
Maandag 6 april. Mount Gambier -Nelson. 65 km.
2e paasdag start met regen maar gelukkig is het zo goed als droog als we om 10.15 uur op de fiets stappen. We fietsen langs Blue Lake Mount Gambier uit. Vandaag doen we een ommetje via Port McDonnell, dat lijkt ons uit de beschrijving wel een leuk plaatsje. Helaas houden we het niet droog vandaag. Voor het eerst fietsen we echt in de regen en hagel en natuurlijk hebben we weer wind tegen. Port McDonnell valt heel erg tegen. De Australische folders zijn altijd heel lovend over allerlei plaatsjes en bezienswaardigheden, alles is 'amazing' en 'awsome' 😊. Wij weten dat je dit met een korreltje zout moet nemen maar af en toe heb je toch een tegenvaller, zoals nu dus. Maar gelukkig, er is koffie, met niets erbij tenzij je van frituur houdt en daar houden wij dus niet van. Je leest veel in de kranten en hoort veel op tv over obesitas. Dit komt heel veel voor in Australië. Wij vinden dit helemaal niet zo raar als je kijkt naar de aangeboden horeca onderweg. Na de koffiestop komt er zowaar een waterig zonnetje door en met de wind redelijk mee is het heerlijk fietsen langs de kustweg. We zien vandaag veel echt groene weides i.p.v. de gele dorre grasvelden en er staan hier hele kuddes koeien in de groene grazige weiden.
Vlak voor Nelson komen we in een andere tijdzone, we komen nu in de staat Victoria en het is hier een half uur later. Wel verwarrend, 1e paasdag moesten we de tijd een uur terugzetten ivm de wintertijd en nu gaan we weer een half uur vooruit. In Nelson is het even zoeken naar de camping die we niet kunnen vindend dus eerst maar even langs de VVV om te vragen, hier staat nog een automobilist met hetzelfde probleem. Het bord staat er niet meer en de camping ligt onzichtbaar achter een huis, vandaar. Volgens de VVV is de camping nog twee dagen open maar helaas voor ons, als we daar aankomen krijgen we te horen dat ze geen nieuwe gasten meer aannemen. Hoe gastvrij. Gelukkig is er 1 km landinwaarts nog een camping, heel mooi gelegen in een bosachtige omgeving. Aangezien er geen cabins vrij zijn zetten we ons tentje op. Rene komt nog bijna in botsing met een kangaroe als hij naar de douche loopt. 's Avonds zijn we naar het dorp gelopen en hebben we in het drukke plaatselijke hotel, wat ook de enige eetmogelijkheid is, een hapje gegeten.
Dinsdag 7 april. Nelson.
Vreselijk weer vannacht, regen kwam met bakken de hemel uit en het waaide ook nog eens heel hard. Gelukkig stond ons tentje redelijk in de luwte achter wat bosjes. We hebben absoluut geen zin om de natte boel op te pakken en te fietsen en we weten ook nog eens dat er vandaag cabins vrijkomen. Dus de beslissing is snel gemaakt, we blijven nog een dagje. We ontbijten in de campkitchen waar dezelfde familie met kinderen bivakkeert als gisteravond toen we nog een kopje thee gingen zetten. Ook zij verblijven in tenten en de campkitchen is zo'n beetje hun huiskamer. Maar het ontbijt was wel gezellig zo. Na het ontbijt lopen we het dorp in om wat boodschappen te doen en een kop koffie te drinken. Beide kan in het roadhouse. Als we op de camping terugkomen breken we de tent af die inmiddels is opgedroogd, doen de was en installeren ons in de cabin, lekker met een boek, er zijn Nederlandse boeken op deze camping, op de bank. Aan het eind van de dag zijn we nog even naar de rivier De Glenelg gelopen. We zien de nodige kangaroes onderweg vlakbij de camping en ook op de camping op het veld waar we gisteren met de tent stonden.
2e paasdag start met regen maar gelukkig is het zo goed als droog als we om 10.15 uur op de fiets stappen. We fietsen langs Blue Lake Mount Gambier uit. Vandaag doen we een ommetje via Port McDonnell, dat lijkt ons uit de beschrijving wel een leuk plaatsje. Helaas houden we het niet droog vandaag. Voor het eerst fietsen we echt in de regen en hagel en natuurlijk hebben we weer wind tegen. Port McDonnell valt heel erg tegen. De Australische folders zijn altijd heel lovend over allerlei plaatsjes en bezienswaardigheden, alles is 'amazing' en 'awsome' 😊. Wij weten dat je dit met een korreltje zout moet nemen maar af en toe heb je toch een tegenvaller, zoals nu dus. Maar gelukkig, er is koffie, met niets erbij tenzij je van frituur houdt en daar houden wij dus niet van. Je leest veel in de kranten en hoort veel op tv over obesitas. Dit komt heel veel voor in Australië. Wij vinden dit helemaal niet zo raar als je kijkt naar de aangeboden horeca onderweg. Na de koffiestop komt er zowaar een waterig zonnetje door en met de wind redelijk mee is het heerlijk fietsen langs de kustweg. We zien vandaag veel echt groene weides i.p.v. de gele dorre grasvelden en er staan hier hele kuddes koeien in de groene grazige weiden.
Vlak voor Nelson komen we in een andere tijdzone, we komen nu in de staat Victoria en het is hier een half uur later. Wel verwarrend, 1e paasdag moesten we de tijd een uur terugzetten ivm de wintertijd en nu gaan we weer een half uur vooruit. In Nelson is het even zoeken naar de camping die we niet kunnen vindend dus eerst maar even langs de VVV om te vragen, hier staat nog een automobilist met hetzelfde probleem. Het bord staat er niet meer en de camping ligt onzichtbaar achter een huis, vandaar. Volgens de VVV is de camping nog twee dagen open maar helaas voor ons, als we daar aankomen krijgen we te horen dat ze geen nieuwe gasten meer aannemen. Hoe gastvrij. Gelukkig is er 1 km landinwaarts nog een camping, heel mooi gelegen in een bosachtige omgeving. Aangezien er geen cabins vrij zijn zetten we ons tentje op. Rene komt nog bijna in botsing met een kangaroe als hij naar de douche loopt. 's Avonds zijn we naar het dorp gelopen en hebben we in het drukke plaatselijke hotel, wat ook de enige eetmogelijkheid is, een hapje gegeten.
Dinsdag 7 april. Nelson.
Vreselijk weer vannacht, regen kwam met bakken de hemel uit en het waaide ook nog eens heel hard. Gelukkig stond ons tentje redelijk in de luwte achter wat bosjes. We hebben absoluut geen zin om de natte boel op te pakken en te fietsen en we weten ook nog eens dat er vandaag cabins vrijkomen. Dus de beslissing is snel gemaakt, we blijven nog een dagje. We ontbijten in de campkitchen waar dezelfde familie met kinderen bivakkeert als gisteravond toen we nog een kopje thee gingen zetten. Ook zij verblijven in tenten en de campkitchen is zo'n beetje hun huiskamer. Maar het ontbijt was wel gezellig zo. Na het ontbijt lopen we het dorp in om wat boodschappen te doen en een kop koffie te drinken. Beide kan in het roadhouse. Als we op de camping terugkomen breken we de tent af die inmiddels is opgedroogd, doen de was en installeren ons in de cabin, lekker met een boek, er zijn Nederlandse boeken op deze camping, op de bank. Aan het eind van de dag zijn we nog even naar de rivier De Glenelg gelopen. We zien de nodige kangaroes onderweg vlakbij de camping en ook op de camping op het veld waar we gisteren met de tent stonden.
Mount Gambier
Zaterdag 4 april. Mount Gambier. 16 km.
Vanuit het motel fietsen we naar de camping. We voelen ons wel wat ongemakkelijk omdat we onze reservering niet ongedaan hebben gemaakt en natuurlijk vroeg de receptioniste er ook nog naar. Maar gelukkig deed ze niet moeilijk. Onze tent opgezet en eerst naar de supermarkt om boodschappen te doen. Wel handig, supermarkt is gewoon open tijdens de Pasen. Daarna op de fiets gestapt om naar het gebied met de kratermeren te fietsen, dit gebied ligt 3,5 km buiten Mount Gambier. Het is een groot gebied met 3 kratermeren en nog 2 kratermeren die inmiddels leeg zijn en waar nu bossen zijn. Er zijn verschillende wandelingen in dit gebied uitgezet. Wij fietsen door dit gebied en wandelen naar de Centary Tower vanwaar je een mooi uitzicht hebt. Daarna fietsen we om de Blue Lake, het grootste meer. In de zomer heeft dit meer een blauwe kleur, in de herfst verandert de kleur van het water in grijs. Dit heeft te maken met de mineralen in het water. De weg heeft mooie uitzichtpunten op het lager gelegen meer.
Aan het eind van de middag drinken we een kop thee om weer op te warmen want ook vandaag is het fris. Omdat de camping een open keuken heeft gaan we ook vanavond weer uit eten. Maar eerst even een wijntje drinken in de pub van een hotel, overal hangen TV-schermen met sportuitzendingen maar iedereen kijkt naar dat ene scherm waarop een wedstrijd Australian football wordt uitgezonden die erg spannend is. We hebben op TV al vaker van deze wedstrijden gezien en het is een leuke sport om naar te kijken. Het spel is erg snel, er gebeurt veel, geen gemekker van spelers tegen de scheidsrechters en niet om de haverklap op de grond liggen met een zgn blessure. Het veld is veel groter dan een voetbalveld en er lopen veel scheidsrechters op het veld. Dat moet ook wel omdat het zo snel gaat.
Het is overal erg druk in de restaurants en we komen terecht bij de Chinees. Toen we naar de camping terug liepen nog een halve maansverduistering gezien. We vonden het al zo vreemd dat we maar een halve maan zagen maar hoorden dus later op de radio dat er vanavond een maansverduistering was.
Zondag 5 april. Mount Gambier.
Vannacht is de wintertijd ingegaan dus we mogen een uurtje langer blijven liggen. Lekker want het regent buiten. Als we opstaan liggen er vier paaseitjes bij de tent. Kennelijk hoort het zo om met de Pasen je gasten te trakteren. We ontbijten heel simpel, zonder een gekookt paaseitje, in de keuken en breken daarna de natte tent af. Omdat we pas vanaf 14.00 uur in onze motelkamer kunnen bezoeken we eerst het museum wat bij de VVV gehuisvest is over de historie van deze streek en over de geologie. Daarna hebben we in de Main Corner, een soort cultureel centrum, nog een film gezien met als thema Earth, Fire and Water. Nu weten we dus alles over het ontstaan van de kratermeren en de grotten.
We doen nog snel even een kop koffie met een broodje in het cafe van de bibliotheek voor deze sluit. Wel bijzonder, het cafe staat in open verbinding met de bibliotheek die natuurlijk dicht is. Maar je kan zo de bieb inlopen, er lopen daar ook verschillende kinderen rond en er is geen enkele controle of je iets mee neemt. Dit zou in Nederland niet mogelijk zijn denk ik.
Om drie uur zijn we op onze motelkamer waar Geke nog snel een wasje doet en Rene nog even 5 km fietst naar de supermarkt om brood voor morgen te kopen.
Aan het eind van de dag fietsen we nog even naar de Umpherston Sinkhole, een klein fietstochtje naar het andere eind van Mount Gambier. Umpherston Sinkhole is een grot die ingestort is, op de bodem van deze ingestorte grot ligt nu een mooie tuin met veel meterslange hangende klimop. Hier schijnen ook veel possums te zitten die aan het begin van de avond tevoorschijn komen en we hebben inderdaad een possum gespot. Daarna lekker uit eten geweest.
Vanuit het motel fietsen we naar de camping. We voelen ons wel wat ongemakkelijk omdat we onze reservering niet ongedaan hebben gemaakt en natuurlijk vroeg de receptioniste er ook nog naar. Maar gelukkig deed ze niet moeilijk. Onze tent opgezet en eerst naar de supermarkt om boodschappen te doen. Wel handig, supermarkt is gewoon open tijdens de Pasen. Daarna op de fiets gestapt om naar het gebied met de kratermeren te fietsen, dit gebied ligt 3,5 km buiten Mount Gambier. Het is een groot gebied met 3 kratermeren en nog 2 kratermeren die inmiddels leeg zijn en waar nu bossen zijn. Er zijn verschillende wandelingen in dit gebied uitgezet. Wij fietsen door dit gebied en wandelen naar de Centary Tower vanwaar je een mooi uitzicht hebt. Daarna fietsen we om de Blue Lake, het grootste meer. In de zomer heeft dit meer een blauwe kleur, in de herfst verandert de kleur van het water in grijs. Dit heeft te maken met de mineralen in het water. De weg heeft mooie uitzichtpunten op het lager gelegen meer.
Aan het eind van de middag drinken we een kop thee om weer op te warmen want ook vandaag is het fris. Omdat de camping een open keuken heeft gaan we ook vanavond weer uit eten. Maar eerst even een wijntje drinken in de pub van een hotel, overal hangen TV-schermen met sportuitzendingen maar iedereen kijkt naar dat ene scherm waarop een wedstrijd Australian football wordt uitgezonden die erg spannend is. We hebben op TV al vaker van deze wedstrijden gezien en het is een leuke sport om naar te kijken. Het spel is erg snel, er gebeurt veel, geen gemekker van spelers tegen de scheidsrechters en niet om de haverklap op de grond liggen met een zgn blessure. Het veld is veel groter dan een voetbalveld en er lopen veel scheidsrechters op het veld. Dat moet ook wel omdat het zo snel gaat.
Het is overal erg druk in de restaurants en we komen terecht bij de Chinees. Toen we naar de camping terug liepen nog een halve maansverduistering gezien. We vonden het al zo vreemd dat we maar een halve maan zagen maar hoorden dus later op de radio dat er vanavond een maansverduistering was.
Zondag 5 april. Mount Gambier.
Vannacht is de wintertijd ingegaan dus we mogen een uurtje langer blijven liggen. Lekker want het regent buiten. Als we opstaan liggen er vier paaseitjes bij de tent. Kennelijk hoort het zo om met de Pasen je gasten te trakteren. We ontbijten heel simpel, zonder een gekookt paaseitje, in de keuken en breken daarna de natte tent af. Omdat we pas vanaf 14.00 uur in onze motelkamer kunnen bezoeken we eerst het museum wat bij de VVV gehuisvest is over de historie van deze streek en over de geologie. Daarna hebben we in de Main Corner, een soort cultureel centrum, nog een film gezien met als thema Earth, Fire and Water. Nu weten we dus alles over het ontstaan van de kratermeren en de grotten.
We doen nog snel even een kop koffie met een broodje in het cafe van de bibliotheek voor deze sluit. Wel bijzonder, het cafe staat in open verbinding met de bibliotheek die natuurlijk dicht is. Maar je kan zo de bieb inlopen, er lopen daar ook verschillende kinderen rond en er is geen enkele controle of je iets mee neemt. Dit zou in Nederland niet mogelijk zijn denk ik.
Om drie uur zijn we op onze motelkamer waar Geke nog snel een wasje doet en Rene nog even 5 km fietst naar de supermarkt om brood voor morgen te kopen.
Aan het eind van de dag fietsen we nog even naar de Umpherston Sinkhole, een klein fietstochtje naar het andere eind van Mount Gambier. Umpherston Sinkhole is een grot die ingestort is, op de bodem van deze ingestorte grot ligt nu een mooie tuin met veel meterslange hangende klimop. Hier schijnen ook veel possums te zitten die aan het begin van de avond tevoorschijn komen en we hebben inderdaad een possum gespot. Daarna lekker uit eten geweest.
Millicent - Mount Gambier
Vrijdag 2 april. Millicent - Mount Gambier. 60 km.
Goede Vrijdag, het begin van het lange Paasweekend. In tegenstelling tot wat wij dachten is het vrij druk op de weg, vakantieverkeer. Het is een kille sombere dag, de hele dag wind tegen. Ik fiets bijna de hele dag in mijn wind/regenjack. De vlakke weg wordt glooiend als we Mount Gambier naderen. Mount Gambier is de grootste plaats van de Limestone Coast, 10.000 inwoners, en ligt 30 km landinwaarts. Het stadje is bekend om de vulkaankraters en kratermeren. Mount Gambier ligt nl midden in een vulkanisch gebied. Als we het stadje infietsen komen we langs Cave Engelbrecht en aangezien hier zich het eerste cafe van deze dag bevindt maken we hier een stop. Het zonnetje komt net door en uit de wind in de zon warmen we weer lekker op. We hadden voor 3 nachten een camping gereserveerd maar we komen er achter dat de camping een open keuken heeft. Hier hebben we geen zin in, drie dagen kleumen want de voorspellingen zijn gewoon niet goed. We gaan dus op zoek naar een motel en dat valt niet mee want het is natuurlijk Paasweekend. Het komt er op neer dat we een nacht een motel hebben, dan toch een nacht moeten kamperen en daarna nog een nachtje in een ander motel.
Goede Vrijdag, het begin van het lange Paasweekend. In tegenstelling tot wat wij dachten is het vrij druk op de weg, vakantieverkeer. Het is een kille sombere dag, de hele dag wind tegen. Ik fiets bijna de hele dag in mijn wind/regenjack. De vlakke weg wordt glooiend als we Mount Gambier naderen. Mount Gambier is de grootste plaats van de Limestone Coast, 10.000 inwoners, en ligt 30 km landinwaarts. Het stadje is bekend om de vulkaankraters en kratermeren. Mount Gambier ligt nl midden in een vulkanisch gebied. Als we het stadje infietsen komen we langs Cave Engelbrecht en aangezien hier zich het eerste cafe van deze dag bevindt maken we hier een stop. Het zonnetje komt net door en uit de wind in de zon warmen we weer lekker op. We hadden voor 3 nachten een camping gereserveerd maar we komen er achter dat de camping een open keuken heeft. Hier hebben we geen zin in, drie dagen kleumen want de voorspellingen zijn gewoon niet goed. We gaan dus op zoek naar een motel en dat valt niet mee want het is natuurlijk Paasweekend. Het komt er op neer dat we een nacht een motel hebben, dan toch een nacht moeten kamperen en daarna nog een nachtje in een ander motel.
Beachport -Millicent
Woensdag 1 april. Beachport - Millicent. 46 km.
Weinig spannende dag vandaag. Het is zowaar een warme, broeierige dag vandaag. Het fietsen gaat vlotjes, wind mee. We stoppen nog even bij een monument waar naast een gedenksteen nog wat apparatuur staat waarmee een van de vele drainagesleuven door de rotsige heuvels is aangelegd. Het is niet goed voor te stellen dat dit gebied vroeger een soort moeras is geweest als je nu ziet hoe droog het hier is. In Millicent drinken we in een tuincentrumpje op een leuk terras, omgeven door rozen, violen etc, een kop koffie. De zo'n is inmiddels ook doorgebroken.
Op advies van campinggasten in Robe gaan we naar camping Hillview, Millicent heeft nl 2 campings. Een goede keus, onze cabin heeft een fantastisch uitzicht over weides met in de verte een heuvelrug. We zijn erg blij met onze cabin want 's avonds heeft het vreselijk geregend en gewaaid, niet zo gek na zo'n broeierige dag.
Donderdag 2 april. Millicent, 14 km.
Alweer een relaxdagje gepland. 's Ochtends in de zon uitgebreid en lang ontbeten. Daarna de fiets gepakt en naar Lake McIntyre gefietst. Een klein meertje met veel watervogels. Rondje om het meer gewandeld en daarna uitgebreide koffiestop op het terras van het tuincentrum, het enige leuke koffiettentje hier in Millicent. We hebben ook nog iets cultureels gedaan vandaag, nl het National Trust Museum bezocht. Best interessant, vooral het deel over de vele scheepswrakken die voor de Limestone Coast liggen, er zijn hier heel wat schepen vergaan. Nog interessanter was de film over het droogleggen van de Limestone Coast. We fietsen al vele dagen door dit gebied wat van Victor Harbour tot aan Mount Gambier loopt. Nu is dit gebied allemaal landbouw- en veeteeltgrond maar nog niet eens zo heel lang geleden was dit dus allemaal moeras. In de 70-er jaren zijn er vele sleuven, kanalen etc gegraven, hierbij moesten verschillende kalksteen heuvelruggen doorkruist worden. In de film was mooi te zien hoeveel water hier vooral 's winters stond en hoe moeizaam de sleuven gegraven zijn.
Via de supermarkt fietsen we terug naar de cabin waar we nog lekker buiten van het mooie uitzicht genieten. De mevrouw van de camping komt nog even langs om paaseieren te brengen, leuke geste en de chocolade smaakt prima. Goede Vrijdag is een belangrijke dag hier hebben wij het idee. Alle winkels, zelfs de supermarkten, zijn dan dicht.
Weinig spannende dag vandaag. Het is zowaar een warme, broeierige dag vandaag. Het fietsen gaat vlotjes, wind mee. We stoppen nog even bij een monument waar naast een gedenksteen nog wat apparatuur staat waarmee een van de vele drainagesleuven door de rotsige heuvels is aangelegd. Het is niet goed voor te stellen dat dit gebied vroeger een soort moeras is geweest als je nu ziet hoe droog het hier is. In Millicent drinken we in een tuincentrumpje op een leuk terras, omgeven door rozen, violen etc, een kop koffie. De zo'n is inmiddels ook doorgebroken.
Op advies van campinggasten in Robe gaan we naar camping Hillview, Millicent heeft nl 2 campings. Een goede keus, onze cabin heeft een fantastisch uitzicht over weides met in de verte een heuvelrug. We zijn erg blij met onze cabin want 's avonds heeft het vreselijk geregend en gewaaid, niet zo gek na zo'n broeierige dag.
Donderdag 2 april. Millicent, 14 km.
Alweer een relaxdagje gepland. 's Ochtends in de zon uitgebreid en lang ontbeten. Daarna de fiets gepakt en naar Lake McIntyre gefietst. Een klein meertje met veel watervogels. Rondje om het meer gewandeld en daarna uitgebreide koffiestop op het terras van het tuincentrum, het enige leuke koffiettentje hier in Millicent. We hebben ook nog iets cultureels gedaan vandaag, nl het National Trust Museum bezocht. Best interessant, vooral het deel over de vele scheepswrakken die voor de Limestone Coast liggen, er zijn hier heel wat schepen vergaan. Nog interessanter was de film over het droogleggen van de Limestone Coast. We fietsen al vele dagen door dit gebied wat van Victor Harbour tot aan Mount Gambier loopt. Nu is dit gebied allemaal landbouw- en veeteeltgrond maar nog niet eens zo heel lang geleden was dit dus allemaal moeras. In de 70-er jaren zijn er vele sleuven, kanalen etc gegraven, hierbij moesten verschillende kalksteen heuvelruggen doorkruist worden. In de film was mooi te zien hoeveel water hier vooral 's winters stond en hoe moeizaam de sleuven gegraven zijn.
Via de supermarkt fietsen we terug naar de cabin waar we nog lekker buiten van het mooie uitzicht genieten. De mevrouw van de camping komt nog even langs om paaseieren te brengen, leuke geste en de chocolade smaakt prima. Goede Vrijdag is een belangrijke dag hier hebben wij het idee. Alle winkels, zelfs de supermarkten, zijn dan dicht.
zondag 5 april 2015
Robe - Beachport
Dinsdag 31 maart. Robe - Beachport. 65 km.
Lekker op de stoeltjes van de overburen ontbeten in het zonnetje bij de tent. We leveren de stoeltjes weer in en nemen afscheid. D buren reizen weer terug naar hun huis in McLaren Valley en wij trekken verder langs de Southern Portsmouth Hihgway waar we al vanaf Kingston langsfietsen. Voor we Robe verlaten komen we nog langs een grote winkel, waar ik even naar binnen wip om een nieuwe mok te kopen. Rene heeft de mijne gisteren laten vallen en dat kon mijn oude mok niet meer hebben. Een weinig spannende dag vandaag, lekker zonnetje en temperatuurtje en beetje wind mee, wat wil je nog meer. 10 km voor Beachport maken we nog een omweggetje naar Woakine Cutting. Dit is een diepe kloof, gegraven door 2 mannen. Doel van de kloof is het water af te voeren uit het moerasland, zodat dit landbouwgrond kon worden.
BeachportDinsdag als plaatsje valt wat tegen. Natuurlijk is er, zoals in alle kustplaatsen, een jetty, best een lange 770 meter. We drinken een kop koffie op het terras en kiezen voor de camping in het dorp. Bij strand is er ook een camping maar die ziet er wel heel kaal uit. We nemen een cabin die hoog boven op een rots ligt waardoor we een mooi uitzicht op de zee hebben en over de rest vsn de best wel grote camping. Na ons geinstalleerd te hebben en een kop thee met een broodje op onze veranda hebben genuttigd maken we nog een klein fietstochtje. We volgen de Scenic Bowman Drive, een slingerende heuvelende weg met hele mooie uitzichten op de kust die hier heel ruig is. We komen ook nog langs de kleine Pool of Siloam, een zoutmeertje in de duinen. Het water in dit meertje is 7x zouter dan het zeewater. Je schijnt hier ook prima te kunnen zwemmen in dit meertje, door het zoute water gaat het zwemmen heel licht.
Lekker op de stoeltjes van de overburen ontbeten in het zonnetje bij de tent. We leveren de stoeltjes weer in en nemen afscheid. D buren reizen weer terug naar hun huis in McLaren Valley en wij trekken verder langs de Southern Portsmouth Hihgway waar we al vanaf Kingston langsfietsen. Voor we Robe verlaten komen we nog langs een grote winkel, waar ik even naar binnen wip om een nieuwe mok te kopen. Rene heeft de mijne gisteren laten vallen en dat kon mijn oude mok niet meer hebben. Een weinig spannende dag vandaag, lekker zonnetje en temperatuurtje en beetje wind mee, wat wil je nog meer. 10 km voor Beachport maken we nog een omweggetje naar Woakine Cutting. Dit is een diepe kloof, gegraven door 2 mannen. Doel van de kloof is het water af te voeren uit het moerasland, zodat dit landbouwgrond kon worden.
BeachportDinsdag als plaatsje valt wat tegen. Natuurlijk is er, zoals in alle kustplaatsen, een jetty, best een lange 770 meter. We drinken een kop koffie op het terras en kiezen voor de camping in het dorp. Bij strand is er ook een camping maar die ziet er wel heel kaal uit. We nemen een cabin die hoog boven op een rots ligt waardoor we een mooi uitzicht op de zee hebben en over de rest vsn de best wel grote camping. Na ons geinstalleerd te hebben en een kop thee met een broodje op onze veranda hebben genuttigd maken we nog een klein fietstochtje. We volgen de Scenic Bowman Drive, een slingerende heuvelende weg met hele mooie uitzichten op de kust die hier heel ruig is. We komen ook nog langs de kleine Pool of Siloam, een zoutmeertje in de duinen. Het water in dit meertje is 7x zouter dan het zeewater. Je schijnt hier ook prima te kunnen zwemmen in dit meertje, door het zoute water gaat het zwemmen heel licht.
Kingston - Robe
Zondag 29 maart. Kingston - Robe, via Cape Jaffa. 65 km.
Aangezien het maar een kort ritje is naar Robe, 41 km, maken we een ommetje via Cape Jaffa. De weg naar Cape Jaffa is doodstil, net als Cape Jaffa zelf trouwens. Cape Jaffa moet ooit een mooie jachthaven met een mooie woonwijk erbij worden als je de plaatjes mag geloven maar nu staan er verspreid een paar huizen en is alles nog in wording en ziet het er heel kaal uit. We fietsen nog even door naar het oorspronkelijke dorp en drinken een kop koffie bij de camping. Vroeger had Cape Jaffa een vuurtoren die op pilaren in de zee stond. Deze vuurtoren is in zijn geheel verplaatst naar Kingston en staat nu naast de camping waar wij overnacht hebben. Alleen de pilaren staan nog hier in de zee.
Het is weer een mooie fietsdag vandaag, een mooie afwisselende route, een lekker temperatuurtje, zonnetje en een beetje wind mee. Zulke dagen willen we wel meer. We komen vandaag langs veel productiebos, meest dennenbomen. Zoveel bomen hebben we de hele vakantie nog niet gezien. Tegen drieën zijn we in Robe, waar we even langs de VVV gaan voor een plattegrond. We drinken koffie in een heerlijke tuin en gaan daarna door naar de camping. Robe heeft 3 campings, we kiezen voor de camping op loopafstand van het dorp, direct aan zee. Het is een hele mooie plek, wat hoger gelegen waardoor er een mooi uitzicht op zee is vanuit de tent. Als we ons geinstalleerd hebben op onze "stoeltjes" krijgen we van de overburen, die ons van de week al hebben zien fietsen, echte stoeltjes aangeboden. Daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen. Wat weer een luxe. We worden trouwens opvallend vaak aangesproken door mensen op deze camping die ons wel ergens hebben zien fietsen. 's Avonds heerlijk gegeten in Robe, Maleisisch. Wel weer eens lekker, we wanen ons weer even inde tropen.
Maandag 30 maart. Robe.
Het bevalt ons hier wel dus we besluiten om nog een dagje te blijven. We hebben toch tijd zat. Om ons heen vertrekt iedereen weer maar gelukkig niet onze overburen. We krijgen zelfs een upgrade in de stoeltjes. De stoeltjes die wij te leen hebben zijn hun strandstoeltjes en die hebben ze nodig omdat ze gaan vissen. We krijgen nu hun echte stoelen. Na een relaxed ontbijt trekken wij onze wandelschoenen aan, dit zijn gewoon onze fietsschoenen, en maken een lange wandeling. Eerst langs het strand en de jachthaven, waar we een bakkie doen, en vervolgens langs een mooi wandelpad/track over de kliffen naar de vuurtoren en een blowhole. Erg mooie vergezichten. Verschillende rotsen in zee zijn geheel uitgesleten wat mooie doorkijkjes geeft. Als we terugkeren op de camping zijn er heel wat gasten bijgekomen. 's Avonds eten gekookt in de campingkeuken die erg mooi en heel uitgebreid is. Nog gezellig zitten kletsen met een Belgisch meisje dat al lange tijd in haar eentje aan het rondreizen is.
Aangezien het maar een kort ritje is naar Robe, 41 km, maken we een ommetje via Cape Jaffa. De weg naar Cape Jaffa is doodstil, net als Cape Jaffa zelf trouwens. Cape Jaffa moet ooit een mooie jachthaven met een mooie woonwijk erbij worden als je de plaatjes mag geloven maar nu staan er verspreid een paar huizen en is alles nog in wording en ziet het er heel kaal uit. We fietsen nog even door naar het oorspronkelijke dorp en drinken een kop koffie bij de camping. Vroeger had Cape Jaffa een vuurtoren die op pilaren in de zee stond. Deze vuurtoren is in zijn geheel verplaatst naar Kingston en staat nu naast de camping waar wij overnacht hebben. Alleen de pilaren staan nog hier in de zee.
Het is weer een mooie fietsdag vandaag, een mooie afwisselende route, een lekker temperatuurtje, zonnetje en een beetje wind mee. Zulke dagen willen we wel meer. We komen vandaag langs veel productiebos, meest dennenbomen. Zoveel bomen hebben we de hele vakantie nog niet gezien. Tegen drieën zijn we in Robe, waar we even langs de VVV gaan voor een plattegrond. We drinken koffie in een heerlijke tuin en gaan daarna door naar de camping. Robe heeft 3 campings, we kiezen voor de camping op loopafstand van het dorp, direct aan zee. Het is een hele mooie plek, wat hoger gelegen waardoor er een mooi uitzicht op zee is vanuit de tent. Als we ons geinstalleerd hebben op onze "stoeltjes" krijgen we van de overburen, die ons van de week al hebben zien fietsen, echte stoeltjes aangeboden. Daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen. Wat weer een luxe. We worden trouwens opvallend vaak aangesproken door mensen op deze camping die ons wel ergens hebben zien fietsen. 's Avonds heerlijk gegeten in Robe, Maleisisch. Wel weer eens lekker, we wanen ons weer even inde tropen.
Maandag 30 maart. Robe.
Het bevalt ons hier wel dus we besluiten om nog een dagje te blijven. We hebben toch tijd zat. Om ons heen vertrekt iedereen weer maar gelukkig niet onze overburen. We krijgen zelfs een upgrade in de stoeltjes. De stoeltjes die wij te leen hebben zijn hun strandstoeltjes en die hebben ze nodig omdat ze gaan vissen. We krijgen nu hun echte stoelen. Na een relaxed ontbijt trekken wij onze wandelschoenen aan, dit zijn gewoon onze fietsschoenen, en maken een lange wandeling. Eerst langs het strand en de jachthaven, waar we een bakkie doen, en vervolgens langs een mooi wandelpad/track over de kliffen naar de vuurtoren en een blowhole. Erg mooie vergezichten. Verschillende rotsen in zee zijn geheel uitgesleten wat mooie doorkijkjes geeft. Als we terugkeren op de camping zijn er heel wat gasten bijgekomen. 's Avonds eten gekookt in de campingkeuken die erg mooi en heel uitgebreid is. Nog gezellig zitten kletsen met een Belgisch meisje dat al lange tijd in haar eentje aan het rondreizen is.
Abonneren op:
Posts (Atom)














































