Sydney

Zondag 6 januari tent opgepakt en naar Richmond gefietst, lekker tochtje merendeel bergaf. In Richmond motel opgezocht en de volgende dag, maandag 7 jan. met de trein naar Sydney gegaan. De treinen in Australie zijn heel goedkoop en buiten de spits kan de fiets altijd gratis mee. Er is wel niet altijd een aparte ruimte voor de fiets. Nu nemen we ook bijna een hele coupe in beslag met onze 2 bepakte fietsen maar het is vakantie dus het is niet echt druk in de trein.

In Sydney aangekomen naar de haven gefietst en de ferry naar Manly genomen. Het huis van Annetta en Hans hebben we na enig zoeken gevonden en ook de sleutel was even zoeken maar nadat we de juiste buren gecontact hadden is ook dit goed gegaan. Annetta en Hans wonen heel mooi, vlak bij het strand, een kwartiertje lopen naar de ferry naar Sydney. De ferry doet er 30 min. over, een mooi tochtje en dan sta je in het centrum van Sydney.
Op Manley Beach wordt veel gesurfd en gebeachd (Herman hier moet je toch eens heen), het ziet er allemaal erg sportief uit. Het is wel druk op het strand maar het is dan ook hoogseizoen.

De dagen in Sydney brengen we verder door met het schoonmaken van de fietsen, fietstassen, tent, schoenen etc. De controle op het vliegveld van Nieuw Zeeland schijnt op dit gebied erg streng te zijn, net als in Melbourne.
Verder natuurlijk verschillende keren naar Sydney (sightseeing en terrassen), wandelen in Manley, inpakmateriaal (bubbeltjesplastic) voor de fietsen regelen, naar het strand gaan (wel een halve middag) en vooral genieten van het feit dat je weer eventjes in een huis woont. Dat is wel erg fijn.

Australie zit er weer bijna op, we hebben ruim 1600 km gefietst, gezien de grootte van dit land is dit natuurlijk helemaal niets. Maar we vonden het een mooie gevarieerde tocht en een leuke manier om kennis te maken met Australie. We beseffen natuurlijk wel dat we het "echte" Australie, de leegte, aboriginals etc. niet meegemaakt hebben (wel veel verhalen over gehoord ondertussen) maar we kijken toch met een goed gevoel terug op de afgelopen weken en we hebben veel zin in Nieuw-Zeeland.

Katoomba

Dinsdag 1 januari, ons traditionele nieuwjaarsritje bestaat vandaag uit een tocht van Bathurst naar Lithgow, 65 km. I.v.m. het warme weer om 06.00 uur opgestaan en om 08.00 uur zitten we weer op ons fietsje. De route gaat over de highway, dit blijkt gewoon een 2-baans weg te zijn met af en toe een 3e rijbaan links of rechts als inhaalstrook. Omdat het nieuwjaarsdag is is het vooral in het begin zeer rustig. Het landschap om ons heen wordt bergachtiger en bosrijker, de weg klimt geleidelijk. Erg prettig fietsen kortom. Bij een benzinestation koffiestop gehouden, kregen nog nuttige tips van een Aussie die ook in zijn vrije tijd wel fietst over een route naar Sydney.
In Lithgow wilden we op de camping overnachten maar alvorens hierheen te rijden zijn we eerst langs het station gereden. We willen morgen nl. met de trein naar Katoomba, het grootste dorp in de Blue Mountains. Op het station bleek dat we nog vandaag met de trein meekonden, dus dat hebben we maar gedaan. Het boemeltochtje was erg mooi door de Blue Mountains, 50 min. over 60 km, mooie uitzichten.
De camping in Katoomba ligt ergens beneden in het dorp, we moesten 2 zeer steile hellingen af. Dat wordt nog wat als we hier weer vertrekken. In Katoomba blijven we 4 nachten. Nadat we ons tentje opgezet hebben wandelen we weer de steile hellingen op om een hapje te eten bij de pizzeria.

2, 3 en 4 januari zijn we dus in Katoomba gebleven. Het is hier erg toeristisch, de camping is vol maar het is niet vervelend, wel gezellig. We brengen de dagen door met het maken van hele mooie wandelingen, veel klimmen/dalen. De Blue Mountains bestaan vnl. uit regenwoud, veel watervallen. Het is een gigantisch nationaal park, een oerbos. Het merendeel van de Blue Mountains is onbegaanbaar, alleen de rand van het gebied is toegankelijk. Vooral de 2e dag veel gewandeld, o.a. via de 3 Sisters (3 rotsblokken), we zijn de Giant Stairs afgedaald, 900 treden (deels via trappen, deels tredes in rotsen uitgehouwen), heel erg steil allemaal met hele mooie uitzichten. Het regenwoud is donker en somber en indrukwekkend hoe stil het er is en hoe hoog de bomen zijn. Veel eucalyptusbomen met witte stammen, terpentinebomen en varens en heel veel lianen in allerlei vreemdsoortige vormen. We hebben op de bodem van de vallei rondgewandeld en van daaruit via de Scenic Word een wandeling over vlonders gemaakt langs de oude kolenmijnen. Daarna zijn we met de kabelbaan weer 300 m omhoog gegaan. Opvallend dat de meeste mensen kiezen voor gemak, met een treintje naar beneden, via de vlonders naar de kabelbaan en weer omhoog. Terwijl juist de wat verder afgelegen paden veel mooier zijn om te bewandelen.
We hebben 2 avonden op de camping gekookt, vooral 2 jan. was erg gezellig,veel mensen die gebruik maken van de campkitchen en dus ook veel aanspraak. We verbazen ons er steeds weer over hoe de Aussies en toeristen gebruik maken van de electrische bbq's. Grote dikke lappen vlees, meest rundvlees, worden erop gelegd, het merendeel komt er zwart weer af. Het kan ook anders hebben we wel gezien, maar dat is maar sporadisch. Wij houden het voorlopig maar bij ons gasbrandertje en brouwen ons gebruikelijke maaltje, pasta/rijst/noodles met veel groente en af en toe wat vlees/vis erdoor.

De tentstok van de voortent is plotsklap gebroken, heel vreemd. We gaan naar de campkitchen om te koken en komen terug en de tent heeft opeens een andere vorm. Rene heeft de tentstok profisorisch gemaakt maar we kunnen natuurlijk niet nog 4maand met een kapotte tentstok doorfietsen.

Donderdag 4 januari is het weer inmiddels omgeslagen, af en toe een bui en een stuk kouder. We gebruiken vandaag dan ook maar voor een wasje en een paar uur internet. Kunnen we eindelijk onze weblog bijwerken en mail beantwoorden en wat dingen uitzoeken. Zijn nog naar de bioscoop geweest om film te bekijken over het ontstaan van de Blue Mountains en over de verscheidenheid van de flora en fauna. Film werd vertoond op een gigagroot halfrond scherm waardoor het net is of je midden in de film zit.
s'Avonds gegeten in een bruin cafe, een oud bankgebouw. Het was net of we in Groningen in een eetcafe zaten, alleen wel rookvrij natuurlijk.

Vrijdag 5 januari, alleen maar regen, regen, regen. Gezellig ontbeten in de campkitchen met een fietsstel uit Hengelo die al een halfjaar onderweg zijn en nog een halfjaar te gaan hebben. Denken we dat wij een lange vakantie hebben. Rene heeft een kleine verkenningstocht gedaan en we komen tot de conclusie dat fietsen vandaag niet verstandig is i.v.m. de vele regen en daardoor gladde wegen en het slechte zicht. Wat een verstandig besluit van ons. Dus nog maar een dag doorgebracht in het internetcafe, krantje gelezen, internetten natuurlijk en maar eens de spulleboel over Nieuw-Zeeland doorgenomen, dat komt toch ook dichterbij.

We zijn eergisteren trouwens gebeld door Annetta uit Sydney, wanneer we die kant opkomen.Zij gaan vandaag op vakantie en komen pas terug als wij al weer uit Sydney zijn vertrokken. Wel jammer. Gelukkig kunnen we wel in hun huis en dat is wel een prettig vooruitzicht.

fotorapportage

Bij de tent van de Hengeloers in Katoomba.





Onderstaand 2 foto's van de Blue Mountains, Geke op de fiets + landschapsfoto op weg naar Bathurst, zicht op Melbourne, Kerstgroet (PS: nog bedankt voor de vele goede kerst/oud en nieuw wensen), nog 2 foto's van de 12 apostelen en Geke met haar charmante vliegenetje.

Kerst - Oud en Nieuw

Dinsdag 25 dec., 1e kerstdag, Melbourne by bike gedaan. Eerst naar de Docks gefietst, een havengebied met veel terrassen, die merendeels dicht waren natuurlijk. Daarna via de Southbank langs de rivier de Yarra gefietst. Langs de hele rivier veel picknickende/barbequende families, dit is de manier voor de Aussies om 1e kerstdag door te brengen. Daarna via het Albert Park naar het strand van St. Kilda gefietst. Het is erg druk aan het strand maar helaas zijn de strandtenten dicht. 's Avonds naar de Docks gelopen en er was zowaar nog ruimte in een Indiaas restaurant voor onze kerstmaaltijd.

Woensdag 26 dec., 2e Kerstdag, hier Boxing Day. De hele dag in de trein gezeten van Melbourne naar Goulburn. In Goulburn camping opgezocht, boodschappen gedaan. Wel makkelijk, de supermarkten zijn 2e kerstdag gewoon open. Toen ik om 20.00 uur uit de supermarkt kwam was het al haast donker. Een rare gewaarwording maar we zijn een stuk noordoostelijker gereist vandaag dus het is hier gewoon een uur vroeger donker. Even aan wennen.

Donderdag 27 dec. wakker geworden met onweer en regen. Eerst maar eens de VVV bezocht, we hebben nl. geen enkele info over dit gebied maar we worden niet veel wijzer bij de VVV. Dus tegen twaalven maar op de fiets gestapt. Heuvelachtig landschap. We fietsen vandaag naar Taralga, een historic town volgens de kaart. Historic Town houdt in dat er een paar gebouwen ouder dan 100 jaar staan. Taralga blijkt om 930 m. te liggen, dit hadden we niet echt in de gaten dat we zo hoog zaten. Bij aankomst worden we overvallen door een giga onweersbui, er is geen camping dus nemen we maar een hotel. We komen erachter dat we vergeten zijn geld te trekken in Goulburn maar gelukkig accepteert het hotel creditcards. Omdat we bijna geen geld meer hebben besluiten we onze route te verleggen en morgen naar Crookwell te fietsen, een groot dorp waar vast wel een bank is.

Vrijdag 28 dec. fietsen we een groot deel over gravelweg, de komende dagen zal dit nog meer gebeuren. Het gebied waar we nu zijn heet Upper Lachlan, een hele lege streek met veel landbouw en veel stukken onverharde weg en ook erg heuvelachtig zal blijken. Vandaag is een warme dag en we zijn blij dat we op de camping in Crookwell wat schaduw hebben.

Zaterdag 29 dec. Een zware dag vandaag en ook weer erg warm en nog veel meer heuvels ook. Een paar heuvels zijn erg steil, 17% volgens de hellingsmeter van Rene. Dat werd dus echt een "push"-bike tocht. Omhoog duwen i.p.v. fietsen. Gelukkig zijn de stukken gravel altijd goed te fietsen. In Tuena, een gouddelversgehucht, is een free camping. Dat het free is is begrijpelijk, toilet is onverlicht, erg handig als het donker is, en zowel het toilet als de douche zijn ver verwijderd van het tentenveldje en ook nog eens ver verwijderd van elkaar. Tuena is sowieso een vreemd gehucht, er is nog een rommelig heuvelig terrein met vaste staanplaatsen, het ziet er niet uit wat daar staat en de mensen zien er ook niet uit. Rene komt nog aan de praat met een oude gouddelver. 's Avonds in de plaatselijke kroeg/hotel gegeten en ons verbaasd dat er niet 1 normale aussie rond liep.

Zondag 30 dec. I.v.m. de hitte zitten we om 08.00 uur al op de fiets. Het is de afgelopen dagen dik boven de 30graden geweest en in dit heuvelachtige terrein ga je dit wel voelen. We willen naar Bathurst fietsen maar helaas zullen we dit op de fiets niet halen zal blijken. Rene heeft het zwaar vandaag en het is ook zwaar. Na een heftige klim volgen er nog vele zware kilometers over gravel. I.t.t. afgelopen dagen is de gravelweg nu constant omhoog en dit nekt ons in combinatie met de hitte. In Tunkey Creek, we hebben inmiddels 30 km. gefietst, nemen we een lange pauze, eten wat en besluiten toch maar verder te fietsen. Het is nog maar 13.00 uur. Volgens de barkeeper wordt de weg ook minder steil. Maar na 10 km is het "op" bij Rene, veel krampen in de benen, dat fietst niet echt. Gelukkig stopt er een "farmwife". Onderweg gebeurt het wel vaker als we even stoppen om wat te eten of te drinken dat auto's stoppen om te vragen of alles goed gaat. Nu ging het dus niet goed. De Farmwife Melany, besluit om hulp voor ons te regelen. We mogen van haar niet verder fietsen, zij woont vlakbij en is zo terug met een vrachtauto om onze fietsen op te laden. "Niet ver" is in Australie wat verder dan wij in Nederland gewend zijn maar na een halfuurtje komt ze inderdaad weer met een vrachtwagentje aangereden, fietsen achterop geladen en weer terug naar de boerderij gereden. Daar de fietsen in een andere auto geladen, een soort Landrover, en toen naar Bathurst gereden, 40 km. verderop. Zij was zelf ook op weg naar Bathurst toen ze ons te hulp schoot. Erg gezellig zo'n autoritje, we zijn veel te weten gekomen over de omgeving en geschiedenis van Bathurst. Het blijkt dat het groene landschap niet normaal is voor deze tijd van het jaar. Het zou hier nu gewoon bruin en dor moeten zijn. Naast dat Melany "farmwife" was is ze ook nog lerares op 3 verschillende scholen in Bathurst en omgeving en door de week woont ze dan ook gewoon in een apartementje in Bathurst. Omdat ze door al dit gedoe met ons zelf te laat is om in Bathurst nog cadeautje te kopen voor haar schoondochter die jarig is (het doel van haar reis naar Bathurst) laat ze ons nog het racecircuit zien. Schijnt erg bekend te zijn in Australie, en ik moet zeggen het is een mooi circuit waar we helemaal over gereden hebben. Circuit ligt boven op een heuvel dus we hadden mooi uitzicht op de omgeving. We zijn keurig voor een motel afgezet en we blijven hier 2 dagen om wat uit te rusten.

Maandag 31 december, oudejaarsdag, rustig aangedaan. Het is veel te warm om iets te doen. In Melbourne schijnt vandaag het zomerrecord van 43 graden te worden bereikt. Hier is het gelukkig wat koeler. Getracht mail te checken en beantwoorden, dit is de 1e mogelijkheid na Warnnambool. Mail lezen lukt nog net maar versturen ho maar, vreselijk traag dus daar stoppen we maar mee. Wachten tot de volgende mogelijkheid.
's Avonds bij de Griek gegeten, op TV vuurwerk Sydney bewonderd en dat was oudejaar.

Warrnambool - Melbourne

Zaterdag 22 dec. Het weer is erg onaangenaam. Het stortregent en storm, is de afgelopen nacht begonnen. Op de TV zien we noodweerbeelden van overstromingen en stormschade. Een Christmasgift volgens de kranten voor de boeren maar voor de gewone toerist niet prettig. Maar met onze regenbroeken/regenjassen/regenschoenen trekken we er toch op uit. Eerst naar het strand om de zee te zien en koffie te drinken in een "strandtent" met uitzicht op zee. Dat is voor het eerst dat we zo'n gelegenheid zien. Daarna naar de VVV voor info over onderdak in Melbourne en naar het station om treinkaartjes te kopen. We hebben nl. besloten maandag 24 dec. met de trein naar Melbourne te reizen, hier 2 dagen te blijven en vervolgens de trein richting Sydney te nemen. Goulburn wordt dan ons eindstation.
Zondag 23 dec. is het weer droog en komt zowaar de zon erdoor, nog wel een harde wind. Lange wandeling gemaakt. Warnnambool is een vrij grote plaats met veel winkels etc. Wel gezellig, vooral omdat iedereen natuurlijk druk is met de laatste kerstinkopen.

Maandag 24 nemen we dan de trein naar Melbourne, fietsen kunnen zo met bagage en al in een soort veewagen gereden worden. Lekker makkelijk. De treinreis duurt ruim 3,5 uur. We hebben gereserveerde plaatsen, dit schijnt gebruikelijk te zijn. Er wordt nl. omgeroepen dat er een wagon is voor reizigers die niet gereserveerd hebben, de trein is nl. vol. Dit heeft wrs. ook met de kerst te maken.
We hebben een hotel even buiten het centrum van Melbourne, maar het centrum is gelukkig wel op loopafstand.
Kerstavond op straat gevierd. Eerst naar Crown Plaza, een soort vermaakcentrum, waar we een of andere "kerstvoorstelling" bewonderd hebben die elk halfuur plaatsvindt. Daarna via de Southbank met z'n vele eetterrassen naar Federal Square. Een soort Grote Markt in Groningen maar dan met hele moderne futuristische gebouwen om het plein (zie ook vorige artikel over Melbourne). Op een groot scherm wordt een kerstshow uitgezonden vanuit Sydney. Iedereen zit op de grond om dit te aanschouwen, sommigen op stoeltjes, in dekens gehuld (het is niet zo warm). Ook veel kinderen. Om 23.45 wordt het laatste hokje van een hele grote Adventskalender feestelijk geopend door een soort pantomine voorstelling in de lucht voor de adventskalender. Erg grappig, een beetje Noorderzonachtig.

Great Ocean Road vervolg

Woensdag 19 dec. worden we wakker met regen. Tegen halftwaalf op de fiets gestapt. We moeten eerst 12 km omhoog klimmen naar Lavers Hill, een mooie ruste weg door een open landschap. Vanaf Lavers Hill heerlijke afdeling terug naar de kust. In Princetown overnacht op een mooi gelegen kleine camping annex foodstore/grocery. Hele aardige eigenaren, stikte er alleen van de vliegen. 's Avonds onweer wat we bewonderd hebben vanaf een sofa op de veranda van een cabin die niet verhuurd was, heel relaxed.
Verbazingwekkend hoe rustig het nog steeds op de campings is.

Donderdag 20 dec. na een lekker ontbijtje bij de "campingcafe" weer een dagje sightseeing op de fiets. Veel gezien, weinig gefietst. Heel bijzonder om al in de verte bij de 12 Apostelen te zien hoeveel mensen daar lopen terwijl de weg zo rustig is. Ons fietsje ook maar geparkeerd en de 12 Apostelen bewonderd en ook het even verderop gelegen Lord Ard Gorge uitgebreid bewonderd. Je kon hier ook goed wandelen naar andere uitzichtspunten wat we dan ook allemaal gedaan hebben. Na nog wat andere uitzichtspunten onderweg bewonderd te hebben komen we eindelijk aan het eind van de middag aan in Port Campbell, we zijn dan ook wel toe aan een koffie plus wat lekkers. Na deze opkikker fietsen we naar Petersborough naar de camping.

Vrijdag 21 dec. fietsen we het laatste stuk van de Great Ocean Road, vnl. door het binnenland. We beginnen nog wel aan de kust met een mooi uitzicht op de Bay of Islands maar daarna is het gebeurd en gaan we via een vlakke weg, wel lekker weer eens vlak, het binnenland in. Veel grazende koeien en graanvelden. Wel even wat anders. Via een achterafweggetje fietsen we na 50 km Warrnabool in, de eerste grote stad sinds Melbourne. Het weer is inmiddels omgeslagen, bewolkt en ook wat regenachtig. We nemen dan ook maar een cabin op de camping en blijven hier 2 of 3 nachten. Moeten nog een planning maken hoe verder te gaan.
De Great Ocean Road zit er op, zeker de moeite waard geweest!!

En dan nu het verslag van de great ocean road

Zaterdag 15 dec. stromende regen vanochtend. Om half elf maar eens voorzichtig naar buiten gekeken en de boel opgepakt. In Barwind Head, een dorpje 5 km verderop, eerst maar eens ontbeten. Het is een stuk kouder vandaag, graadje of 19, wel wat anders dan de 34 graden van gisteren. Fietsen naar Torquay waar de Great Ocean Road officieel begint (zie foto van vorige artikel). De route van vandaag valt wat tegen, weinig langs de kust en behoorlijk druk. Dit hadden we ons wat anders voorgesteld. In Torquay de kust bewondert en van daaruit leidt de weg via het binnenland naar Anglesea, dit plaatsje ligt weer aan de kust. Nemen hier een luxe cabin waar we de komende 2 dagen van gaan genieten.

Zondag 16 dec. heerlijk uitgeslapen (daar is het zondag voor) en rustig aan gedaan. Een wandeling langs de kust van Anglesea gemaakt. Weinig zee gezien maar wel een mooie heuvelachtige (duinachtige) en vliegenrijke omgeving. 's Avonds naar de golfbaan gewandeld om de kangeroes te bekijken die hier tegen de avond in grote getale komen om sjiek golfgras te eten. We zijn de golfbaan opgewandeld en op een bankje gaan zitten om dit te aanschouwen en ook geluisterd naar de vele vogelgeluiden. We zagen o.a. veel witte kakatoes die een hels kabaal maken.

Maandag 17 dec. was een fantastische dag. Mooi weer, graadje of 22 en de weg was heel erg mooi en ook lekker rustig. Je kan merken dat het geen weekend meer is. Vreselijk veel stops gemaakt om van de uitzichten te genieten, o.a. bij Split Point Lighthouse lekker rondgewandeld. De kust is steeds anders, weg glooit op en neer. Bij de vele lookouts staan veel informatieborden, die zijn dit jaar geplaatst omdat het 75 jaar geleden is dat de weg officieel geopend werd. De weg werd trouwens aangelegd door arbeiders die uit de 1e WO terugkwamen en geen werk hadden, de Aussies zien de weg dan ook als een oorlogsmonument.
We hadden zowaar ook 2 leuke terrasstops vandaag buiten de bewoonde omgeving. Tot nog toe vind je alleen in het "winkelcentrum" van een dorp cafeetjes/restaurantjes. Het winkelcentrum van een dorp is gewoon de doorgaande weg. Aan de kust zelf vind je geen terrasjes o.i.d., heel anders dan in Nederland.
In Wye River gekampeerd, vlak bij de zee die aardig tekeer ging.

Dinsdag 18 dec. volgen we eerst nog de kust tot in Apollo Bay. Helaas niet zo'n stralende dag als gisteren, de wind is gedraaid. Hij is nu mee i.p.v. tegen. Klinkt leuk wind mee maar de consequentie is dat het stikt van de zoemende muggen om je hoofd en op je gezicht.
In Apollo Bay van de mogelijkheid gebruik gemaakt onze mail te checken en de weblog bij te werken. De internetmogelijkheden vallen wat tegen tot nog toe. Vanaf Apollo Bay gaat de weg het binnenland in, door het Otway National Park, een regenwoud. Weer heel anders, het is wat dat betreft een gevarieerde tocht vandaag want als we het national park verlaten komen we in een heel landelijke omgeving. Vanaf het moment dat we de kust verlaten wordt het ook weer klimmen en dalen, vnl. klimmen dus. Ik (geke) is de vliegen inmiddels zo zat dat ik het vliegennetje om mijn hoofd heb gedaan, heel charmant. Dit fietst een stuk aangenamer, het netje zit wel onder de vliegen maar mijn gezicht tenminste niet meer. Dit had ik eerder moeten doen.
We hebben wat problemen om een overnachtingsadres te vinden. We wilden in Glenaire, eerstvolgende plaats aan de kust, overnachten. Echter, de B&B staat te kopen, het cafe is dicht en dit was dan Glenaire. Nog wel 2 B&B's verder op tegen gekomen maar die hebben "no vacancy" (of ze echt vol zitten betwijfel ik, denk eerder dat ze gewoon gesloten zijn). Het eerstvolgende dorp is 20 km. verderop, alleen maar bergop. Dus dat is geen optie want het is reeds 18.00 uur. Gelukkig komen we nog een cottagecomplexje tegen, wel duur maar ook erg mooi, zowel qua ligging als qua huis. We krijgen zowaar nog wat sla/tomaat/komkommer mee omdat we niet echt inkopen bij ons hebben. Onze noodvoorraad, tortellini met een blikje tomatenpuree, komt nu goed van pas en we hebben ook nog brood van vanochtend van het ontbijt over dus dat zit morgenvroeg ook goed.
Weer veel papegaaiachtige vogels in allerlei mooie kleuren die gewoon op de balkonbalustrade zitten. Na het eten van de spa (=bubblebad) gebruik gemaakt. Het water moet in het bad blijven staan, dat wordt weer hergebruikt. Raar idee, maar overal word je geattendeerd op het watertekort, dus op zich wel goed dat dit hergebruikt wordt.